ژانر داستانی اساطیری، در مورد رمانها یا داستانهایی به کار برده میشود که بهنوعی از اساطیر ملتها، افسانهها، قصههای پریان و فولکلور الهام بگیرد و ریشه در آنها داشته باشد. در انواع ژانر کتاب اساطیری، برای شخصیتپردازی و قصه، معمولاً از کهنالگوهای آشنای اسطورهها استفاده میشود، ولی نویسنده آنها را به صورتی مدرنتر و گاهی با ترکیب دیگر ژانرها، مثل فانتزی، به کار میگیرد. این داستانها عموماً الهامگرفتهشده از اساطیر آسیا، آفریقا، یونان، چین، روم، فرهنگ بومیان آمریکا و افسانههای قرونوسطی هستند.
رمان «پنلو پیاد» اثر مارگارت اتوود، «دختری که به اعماق دریا افتاد» نوشتهی اکسی اوه و «اساطیر نورس» به قلم نیل گیمن از جدیدترین کتابهای این ژانر محسوب میشوند.
باید دقت داشت که ژانر اساطیری (Mythic) با ژانر اسطورهآفرینی (Mythopoeia) فرق دارد و نباید این دو را به جای هم گرفت. گرچه ظاهراً شباهتهایی دارند ولی در ژانر اسطورهآفرینی دنیا و شخصیتهای قصه، کاملاً مخلوق و ساختهی نویسنده هستند و ریشه در اساطیر یا افسانههای آشنا و قدیمی ندارند. کتاب «ارباب حلقهها» بهترین نمونهی ژانر اسطورهآفرینی است.
