کمی بوکها، کتابهایی گرافیکی هستند که با استفاده از تصویرسازی و کنار هم گذاشتن این تصاویر، داستانشان را ارائه میدهند. در این رمانها متن بسیار کم است و صرفاً دیالوگهایی وجود دارد که در هر تصویر در کنار شخصیت گوینده قرار میگیرد. کمیک بوکهای اولیه در ابتدای قرن بیستم در بریتانیا رایج شدند، اما اینها چندان داستانی نبود و صرفاً چند کارتون بههمپیوسته بودند. آمریکاییها در دههی ۱۹۳۰، با الهام از بریتانیاییها، کمیکهای دراماتیکتری خلق کردند که داستان و شخصیت داشتند و خط مشخصی را طی میکردند.
با ورود ابرقهرمانان به این کتابها، عصر طلایی این ژانر هم آغاز شد که تمام دنیا را تحت تأثیر قرارداد و باعث شد در کشورهای دیگر هم این ژانر شکل بگیرد. از دیگر رمانهای گرافیکی معروف دنیا میتوان به مانگای ژاپنی اشاره کرد که بسیار محبوب هستند و منبع الهام بسیاری از کمیکها و فیلمهای غربی بودهاند.
«پرسپولیس» مرجان ساتراپی، «تن تن» هرژه و «ماوس» آرت اشپیگلمن از متفاوتترین و جنجالیترین کمیک بوکهای تاریخ هستند که هم تحسین شدهاند و هم محل بحث بودهاند.
ژانر دیگری که بیشتر در بین نوجوانان متداول است، ژانر کمیک است. کتاب های کمیک و رمانهای گرافیکی به صورت رشتهی متوالی از تصاویر هستند که داستان به صورت تصویری و با تعداد محدودی کلمه روایت میشود. کلمات در محدودهی کوچک مشخصی در فضای تصاویر نوشته میشوند. رمانهای کمیک اغلب برای گروه سنی نوجوان جذاب هستند اما رمانهای گرافیکی انواع مختلفی دارند و بعضی از آنها برای مخاطب بزرگسال طراحی میشوند.
چند نمونه از کتابهایی که در این دسته قرار میگیرند:
